Park Narodowy Gór Stołowych: szlaki, dojazd i największe atrakcje
Park Narodowy Gór Stołowych to jeden z najbardziej niezwykłych zakątków polskich Sudetów — piaskowcowe labirynty, skalne miasta i rozległe wierzchowiny. Sprawdź, jak dojechać, gdzie zaparkować, które szlaki wybrać oraz ile kosztują bilety na Szczeliniec Wielki i Błędne Skały.
Są w Sudetach miejsca, które wyglądają, jakby ktoś rozsypał na szczytach ruiny kamiennego miasta. Park Narodowy Gór Stołowych to właśnie taki krajobraz — płaskie jak stół wierzchowiny nagle urywają się skalnymi urwiskami, a między piaskowcowymi blokami wiją się szczeliny tak wąskie, że trzeba się przez nie przeciskać bokiem. To jedyne w Polsce góry o budowie płytowej, a ich symbole — Szczeliniec Wielki i Błędne Skały — od ponad dwóch stuleci przyciągają turystów z całej Europy. W tym przewodniku znajdziesz konkretne informacje: jak dojechać, gdzie zaparkować, które szlaki wybrać, ile kosztują bilety i kiedy najlepiej wybrać się w Góry Stołowe, żeby uniknąć największych tłumów.
Dlaczego warto odwiedzić Park Narodowy Gór Stołowych
Góry Stołowe nie są wysokie — najwyższy punkt, Szczeliniec Wielki, sięga 919 m n.p.m. — ale robią wrażenie zupełnie inaczej niż Karkonosze czy Tatry. To rozległa piaskowcowa płyta wypełniająca Nieckę Śródsudecką, pocięta pionowymi spękaniami i uformowana w baszty, grzyby, bramy i labirynty. Efekt jest bajkowy i trochę nierzeczywisty, dlatego okolica bywa nazywana „skalnym miastem".
Park sprawdzi się dla bardzo różnych odwiedzających. Rodziny z dziećmi docenią to, że najciekawsze atrakcje są krótkie i efektowne — po skalnym labiryncie Błędnych Skał idzie się po drewnianych pomostach, a widoki pojawiają się co kilka kroków. Miłośnicy fotografii polują tu na wschody słońca nad morzem mgieł i na wieczorne światło na urwiskach. Piesi wędrowcy mają do wyboru zarówno godzinne pętle, jak i całodniowe trawersy grzbietem. A ci, którzy zbierają szczyty Korony Gór Polski, i tak muszą się tu pojawić — Szczeliniec Wielki jest jednym z jej punktów. Jeśli dopiero układasz plan wyjazdu, warto zajrzeć do naszego katalogu atrakcji i zobaczyć, co jeszcze leży po drodze.

Jak dojechać i gdzie zaparkować
Samochodem
Najwygodniej dotrzeć w Góry Stołowe autem. Sercem regionu jest niewielka wieś Karłów — to najlepsza baza wypadowa, bo leży u stóp Szczelińca Wielkiego i mniej więcej w środku pasma. Prowadzi tu słynna Droga Stu Zakrętów (droga wojewódzka nr 387), 23-kilometrowa szosa łącząca Kudowę-Zdrój przez Lisią Przełęcz i Karłów z Radkowem. Zbudowano ją jeszcze w latach 1867–1870 i sama w sobie jest atrakcją — kręta, widokowa, ale wymagająca uwagi za kierownicą, zwłaszcza gdy z naprzeciwka nadjeżdżają autokary.
Od strony reszty kraju najprościej kierować się na Kłodzko, a stamtąd na Kudowę-Zdrój lub Radków. Od Wrocławia to zwykle około 2–2,5 godziny jazdy. Wjazd na górny parking przy Błędnych Skałach znajduje się mniej więcej w połowie Drogi Stu Zakrętów.
Bez samochodu
Dojazd komunikacją publiczną jest możliwy, choć wymaga planowania. Najlepiej skomunikowana z resztą Polski jest Kudowa-Zdrój — kursują tu autobusy dalekobieżne, a stąd można złapać lokalny bus, taksówkę albo po prostu ruszyć pieszo szlakiem. W sezonie między głównymi atrakcjami Gór Stołowych jeżdżą też busy turystyczne, ale ich rozkłady bywają zmienne, więc warto sprawdzić aktualne kursy tuż przed wyjazdem.
Parkingi
Pod Szczelińcem, w Karłowie, działa duży płatny parking, z którego do kas przy początku trasy jest kilka minut spacerem. Przy Błędnych Skałach sytuacja jest bardziej złożona: funkcjonują dwa parkingi — dolny (bezpłatny) oraz górny, tuż przy skałach, na który obowiązuje opłata za wjazd. W sezonie 2025 jednorazowy wjazd na parking górny kosztował około 30 zł za samochód osobowy lub motocykl, 70 zł za autokar oraz około 15 zł za samochód przewożący osoby z niepełnosprawnością.
Warto wiedzieć, że dojazd na górny parking wąską, jednokierunkową drogą bywa w weekendy i wakacje mocno zakorkowany — nierzadko stoi się w kolejce już przed samym wjazdem. Alternatywą jest zostawienie auta na bezpłatnym parkingu YMCA i dojście pieszo (szlakiem niebieskim około 3,5 km lub zielonym dydaktycznym około 4,7 km) albo dojazd rowerem drogą dojazdową liczącą około 3,3 km. Zaplanowanie logistyki dnia ułatwi nasz planer dnia, a rozmieszczenie parkingów i szlaków najłatwiej sprawdzisz na mapie.
Szlaki i trasy
Dwie najważniejsze trasy — Szczeliniec Wielki i Błędne Skały — są biletowane i objęte limitami wejść w sezonie turystycznym. Poza sezonem można na nie wejść bezpłatnie, ale wtedy na własną odpowiedzialność i bez obsługi ruchu turystycznego. Poniżej najważniejsze warianty.
Szczeliniec Wielki — flagowa pętla
Klasyczne wejście prowadzi z Karłowa. Najpierw czeka podejście po kamiennych schodach — jest ich, jak głosi tradycja, 665 — które ułożył jeszcze na początku XIX wieku pierwszy przewodnik, Franciszek Pabel. Dojście do Schroniska PTTK „Na Szczelińcu" zajmuje zwykle około 40 minut. Wyżej zaczyna się właściwa Trasa Turystyczna im. Franciszka Pabla — oznakowana na zielono pętla po skalnym labiryncie płaskowyżu.
To najbardziej efektowna część wędrówki: mija się Piekiełko (głęboką na około 25 metrów szczelinę biegnącą wzdłuż północnej krawędzi masywu), skalne formacje o fantazyjnych nazwach oraz Fotel Pradziada, zwany też Tronem Liczyrzepy, będący najwyższym punktem szczytu. Cała wycieczka z Karłowa i z powrotem, wraz ze zwiedzaniem pętli, to zwykle około 2–3 godzin, zależnie od tempa i kolejek. Trasa nie jest długa ani technicznie trudna, ale schody i wąskie przejścia potrafią się zatkać w szczycie sezonu — w Piekiełku często tworzą się zatory.
Błędne Skały — skalny labirynt
Błędne Skały leżą na stokach Skalniaka, na wysokości około 852 m n.p.m., tuż przy granicy z Czechami. Sama trasa przez labirynt jest krótka — przejście zajmuje zwykle od około 30 do 50 minut — ale niezapomniana: idzie się po drewnianych pomostach między blokami piaskowca, mijając słynne wąskie korytarze, przez które trzeba się przeciskać. To atrakcja idealna także dla młodszych dzieci, bo w labiryncie nie da się zgubić — droga jest wyznaczona.
Do Błędnych Skał można też dojść pieszo: czerwonym szlakiem z Karłowa (około 4,8 km w jedną stronę, zwykle około 1,5 godziny) albo popularnym szlakiem niebieskim z parkingu YMCA (podejście zwykle około godziny). To dobre rozwiązanie, jeśli chcesz ominąć korki pod górnym parkingiem.
Dłuższe warianty i Skalne Grzyby
Wprawni piechurzy mogą połączyć obie główne atrakcje z mniej obleganymi zakątkami parku. Warto rozważyć Skalne Grzyby — pas piaskowcowych ostańców przypominających grzyby, rozłożonych między Karłowem a Batorowem — albo trawersy grzbietowe łączące wierzchowinę w wielogodzinne pętle. Te trasy dają to, czego brakuje przy głównych atrakcjach w sezonie: ciszę i przestrzeń. Gotowe pomysły na trasy znajdziesz w katalogu.
Co zobaczyć na miejscu i w okolicy
Sam park to nie tylko dwie sztandarowe atrakcje. W jego granicach chronione są też Radkowskie Skały — skalne baszty, filary i mury sięgające miejscami około 100 metrów, tworzące korytarze i tunele — oraz wspomniane Skalne Grzyby. Miłośnicy geologii mają tu prawdziwy poligon do oglądania piaskowców ciosowych „na żywo".
Region wokół parku jest równie ciekawy:
- Kudowa-Zdrój — urokliwe uzdrowisko z parkiem zdrojowym, najlepiej skomunikowana baza noclegowa i dobry punkt startowy.
- Wambierzyce — barokowe „Dolnośląskie Jeruzalem" z monumentalną Bazyliką Nawiedzenia NMP i słynną ruchomą szopką.
- Kaplica Czaszek w Czermnej — jedna z nielicznych tego typu w Europie, obiekt niezwykły i poruszający.
- Radków i pobliski zalew — dobre miejsce na odpoczynek po górskim dniu.
- Droga Stu Zakrętów — sama w sobie warta przejechania, zwłaszcza jesienią.
Jeśli szukacie pomysłu na wspólny, nieoczywisty dzień we dwoje, dobrze sprawdzi się nasza randka-niespodzianka, którą można osadzić właśnie w tej okolicy.

Najlepszy czas na wizytę
Trasy Szczelińca i Błędnych Skał są udostępniane odpłatnie w sezonie turystycznym, zwykle od wiosny do jesieni. W 2025 roku sezon rozpoczął się 24 kwietnia, a system rezerwacji biletów online ruszył kilka tygodni wcześniej. Kasy i trasy funkcjonują na ogół codziennie, w sezonie zwykle do godzin wieczornych — dokładne godziny i daty warto sprawdzić przed wyjazdem na oficjalnej stronie parku, bo bywają korygowane.
Największy ruch przypada na wakacje oraz weekendy od maja do września — wtedy obowiązują dzienne limity (około 400 osób na godzinę na Szczelińcu i około 350 na Błędnych Skałach), a bilety na atrakcyjne godziny potrafią się wyprzedać. Jeśli zależy Ci na spokoju, celuj w dni powszednie i wczesne godziny poranne. Wielu bywalców za najpiękniejszą porę uznaje złotą jesień, gdy buczyny przebarwiają się na miedziano, a tłumy topnieją. Zimą krajobraz bywa baśniowy, ale trzeba liczyć się z oblodzeniem schodów i szczelin oraz ograniczoną obsługą.
Opinie turystów
Odbiór Parku Narodowego Gór Stołowych jest — na podstawie ogólnodostępnych relacji i przewodników — w przeważającej części bardzo pozytywny. Większość odwiedzających chwali przede wszystkim niezwykłość krajobrazu: skalne labirynty, wąskie szczeliny i rozległe widoki z krawędzi płaskowyżu robią wrażenie nawet na osobach, które w górach bywają rzadko. Często podkreślana jest też dostępność atrakcji — trasy są krótkie i wykonalne dla rodzin z dziećmi, a jednocześnie efektowne na każdym kroku.
W relacjach regularnie pojawia się uwaga o tłumach w szczycie sezonu — o kolejkach do przeciskania się przez najwęższe przejścia (zwłaszcza w Piekiełku na Szczelińcu) oraz o zatorach przy wjeździe na górny parking Błędnych Skał. Częstym wątkiem jest też konieczność wcześniejszego kupienia biletu online, bo przyjazd „w ciemno" w weekend potrafi skończyć się brakiem miejsc na daną godzinę. Osoby, które trafiają w park poza szczytem sezonu lub wcześnie rano, zwykle oceniają wizytę jako znacznie spokojniejszą i bardziej kameralną. Dla równowagi warto zaznaczyć, że część odwiedzających zwraca uwagę na komercjalizację najpopularniejszych miejsc — to naturalna cena ich sławy.
Praktyczne wskazówki
Kilka rzeczy, które realnie ułatwią wizytę:
- Kup bilety online z wyprzedzeniem, jeśli planujesz wizytę w weekend lub wakacje — rezerwacja godziny wejścia oszczędza rozczarowań na miejscu.
- Obuwie z dobrą przyczepnością to podstawa — piaskowiec i drewniane pomosty bywają śliskie po deszczu, a schodów na Szczelińcu jest sporo.
- Ciepła warstwa i kurtka przeciwdeszczowa przydają się nawet latem; na wierzchowinie pogoda potrafi zmienić się szybko, a w szczelinach jest chłodno.
- Woda i przekąska — na trasie bufetów praktycznie nie ma; wyjątkiem jest schronisko na Szczelińcu.
- Bezpieczeństwo: trzymaj się wyznaczonych ścieżek, nie wychodź poza barierki na krawędziach urwisk i miej oko na dzieci przy szczelinach.
- Ulgi i zwolnienia: bezpłatny wstęp na trasy przysługuje m.in. dzieciom do 7. roku życia, posiadaczom Karty Dużej Rodziny, mieszkańcom gmin graniczących z parkiem, przewodnikom sudeckim oraz ratownikom GOPR i TOPR (szczegóły i aktualne zasady podaje park).
- Zdrowie: wąskie przejścia i strome schody mogą być wyzwaniem dla osób z lękiem przestrzeni lub problemami z kolanami — warto to uwzględnić przy wyborze trasy.
Ciekawostki i historia
Choć jako park narodowy Góry Stołowe funkcjonują dopiero od 16 września 1993 roku (wcześniej, od 1981 roku, działał tu Stołowogórski Park Krajobrazowy), a chroniony obszar liczy około 6340 ha, historia turystyki jest tu znacznie starsza i wyjątkowa.
Skalny świat Szczelińca zachwycał znane postacie już ponad dwa wieki temu. W 1790 roku na szczyt wszedł Johann Wolfgang Goethe, a około 1800 roku wschód słońca podziwiał tu John Quincy Adams — późniejszy prezydent Stanów Zjednoczonych. Prawdziwym bohaterem tej historii jest jednak Franciszek Pabel, mieszkaniec Karłowa, który udostępnił Szczeliniec turystom i w 1813 roku został oficjalnie mianowany przewodnikiem — uznaje się go za pierwszego zawodowego przewodnika górskiego w Europie. To on ułożył słynne schody, a w latach 1813–1851 liczba odwiedzających sięgnęła nawet około 60 tysięcy osób.
Na szczytowym płaskowyżu w 1845 roku stanął murowany schron nazywany „szwajcarskim domkiem" — dziś jedno z najstarszych schronisk w Sudetach. Sama geologia to osobna opowieść: piaskowce, które tworzą całe pasmo, powstały w późnej kredzie, przed około 100 milionami lat, gdy teren dzisiejszych gór był dnem rozległego morza. Nanoszony przez rzeki materiał osadził się w trzech poziomach piaskowców, a późniejsze pionowe spękania ciosowe wyrzeźbiły baszty, grzyby i labirynty, które oglądamy dziś. Bajkowy charakter tych skał doceniło zresztą kino — okolice Szczelińca i Błędnych Skał bywają wskazywane jako plener filmowy, m.in. przy realizacji jednej z części „Opowieści z Narnii".
Park Narodowy Gór Stołowych to miejsce, które łatwo pokochać za jeden dzień, ale które nagradza tych, którzy wracają — o różnych porach roku, wcześnie rano i poza głównym szlakiem. Dobrze zaplanowana wizyta, najlepiej z biletem kupionym z wyprzedzeniem i marszem rozpoczętym przed tłumami, to niemal gwarancja jednego z piękniejszych górskich dni w tej części Polski.
Najczęściej zadawane pytania
Ile kosztuje wejście na Szczeliniec Wielki i Błędne Skały?
W sezonie 2025 bilet normalny na każdą z tras — Szczeliniec Wielki oraz Błędne Skały — kosztował około 12 zł, a ulgowy około 6 zł. Osobno pobierana jest opłata za wjazd na górny parking przy Błędnych Skałach (około 30 zł za samochód osobowy). Ceny bywają aktualizowane, więc przed wyjazdem warto sprawdzić cennik na oficjalnej stronie parku.
Czy trzeba kupować bilety na Góry Stołowe z wyprzedzeniem?
W praktyce tak — od 2022 roku wejścia na Szczeliniec Wielki i Błędne Skały są limitowane (odpowiednio około 400 i 350 osób na godzinę). W weekendy i wakacje bilety na atrakcyjne godziny potrafią się wyprzedać, dlatego zdecydowanie warto zarezerwować konkretną godzinę online, zamiast liczyć na zakup na miejscu.
Jak dojechać do Parku Narodowego Gór Stołowych bez samochodu?
Najlepiej skomunikowana jest Kudowa-Zdrój, do której docierają autobusy dalekobieżne. Stamtąd można dojechać lokalnym busem lub taksówką w stronę Karłowa i Błędnych Skał albo ruszyć pieszo szlakiem. W sezonie kursują też busy turystyczne między głównymi atrakcjami, ale ich rozkłady bywają zmienne, więc warto sprawdzić je tuż przed wyjazdem.
Ile czasu zajmuje zwiedzanie Szczelińca Wielkiego?
Samo dojście z Karłowa po schodach do schroniska zajmuje zwykle około 40 minut, a przejście widokowej pętli po szczytowym płaskowyżu kolejne kilkadziesiąt minut. W sumie na wycieczkę w obie strony wraz ze zwiedzaniem warto zarezerwować około 2–3 godzin, pamiętając, że w sezonie w wąskich przejściach, jak Piekiełko, tworzą się kolejki.
Czy Góry Stołowe są odpowiednie dla dzieci?
Tak, to jeden z bardziej przyjaznych rodzinom rejonów Sudetów. Trasa przez labirynt Błędnych Skał jest krótka, prowadzi po drewnianych pomostach i trudno się na niej zgubić, a atrakcje pojawiają się co kilka kroków. Trzeba jednak pilnować dzieci przy krawędziach urwisk i wąskich szczelinach, a starsze dzieci lepiej zniosą sporą liczbę schodów na Szczelińcu.
Kiedy najlepiej jechać w Góry Stołowe, żeby uniknąć tłumów?
Największy ruch przypada na wakacje oraz weekendy od maja do września. Aby uniknąć tłumów, najlepiej wybrać dzień powszedni i ruszyć wcześnie rano, tuż po otwarciu kas. Wielu bywalców za najpiękniejszą i spokojniejszą porę uznaje złotą jesień, gdy buczyny się przebarwiają, a liczba odwiedzających wyraźnie maleje.
Gdzie zaparkować przy Błędnych Skałach?
Do wyboru są dwa parkingi: dolny, bezpłatny, oraz górny, płatny, położony tuż przy skałach. W weekendy i wakacje dojazd na parking górny bywa mocno zakorkowany. Dobrą alternatywą jest zostawienie auta na bezpłatnym parkingu YMCA i dojście pieszo (szlakiem niebieskim około 3,5 km) lub dojazd rowerem drogą liczącą około 3,3 km.
Zaplanuj wizytę
Park · Góry Stołowe
Park Narodowy Gór Stołowych chroni jedyne w Polsce góry płytowe – piaskowcowe płaskowyże ze Szczelińcem Wielkim, labiryntem Błędnych Skał, Skalnymi Grzybami i rozległymi torfowiskami. Widokowa Droga Stu Zakrętów i gęsta sieć szlaków kuszą na niejeden dzień wędrówek.
- Szlak
- 2,0km
- Dojście
- ok. 1:00h
- Przewyższenie
- +300m
- Trudność
- średni