Pętla 4020 wokół Gór Stołowych — 1496 metrów podjazdów rozmienionych na drobne
Sto dwadzieścia trzy kilometry asfaltu, 1496 metrów podjazdów i ani jednej stromej ściany — pętla 4020 obchodzi Góry Stołowe dookoła, po obu stronach granicy. Po drodze skalne miasto Adršpach, Wambierzyce, trzy uzdrowiska i Kaplica Czaszek. Rozkładamy profil i pokazujemy, gdzie ta trasa naprawdę boli.
Trzecia pod względem sumy podejść trasa rowerowa w naszej bazie jest jednocześnie najbardziej podstępna. Pętla 4020 zbiera 1496 metrów w górę, ale rozkłada je na sto dwadzieścia trzy kilometry — i to prawie w całości po asfalcie. Na wykresie wysokości nie ma tu ani jednej ściany; najostrzejszy podjazd całej trasy ma średnio 4,2%.
Brzmi łatwo. W praktyce to jedna z tych tras, które męczą po cichu: nigdzie nie musisz zejść z roweru, ale po siedmiu godzinach w siodle nogi wiedzą, że przejechały półtora kilometra w pionie. Za to nagroda jest wyjątkowa — pętla obchodzi Góry Stołowe dookoła, po obu stronach granicy, i mija po drodze więcej różnych rzeczy niż którakolwiek inna trasa z naszego zestawienia.
Trasa w liczbach
- Długość: 126,8 km według przebiegu z OpenStreetMap (nasz profil liczony jest wzdłuż zszytej linii o długości 123,5 km).
- Suma podejść: 1496 m. Suma zjazdów: 1502 m — pętla wraca dokładnie tam, skąd wyszła.
- Wysokości: od 345 do 663 m n.p.m. Cała trasa mieści się w pasie zaledwie 318 metrów wysokości.
- Charakter: pętla, nawierzchnia asfaltowa, techniczność S0 — trasa nietechniczna.
- Start i meta: okolice czeskiego Hronova. Pętla kilkakrotnie przecina granicę.
Interaktywny wykres wysokości sprzężony z mapą oraz plik GPX znajdziesz na karcie trasy: Góry Stołowe [4020].
Profil: tysiąc pięćset metrów bez jednego muru
Średnia gęstość podjazdów wynosi tu dwanaście metrów na kilometr — najmniej z czterech najbardziej „przewyższeniowych” tras w naszej bazie. Dla porównania: na trasie Zielona Głuszyca wypada ich dwadzieścia dziewięć. To pokazuje, z czym mamy do czynienia: 4020 nie jest trasą stromą, tylko długą.
Czeska ćwiartka (km 0–33)
Z Hronova pętla rusza na północ, wzdłuż czeskiego podnóża Gór Stołowych i Zaworów. Pierwszy podjazd, na drugim kilometrze, ma 4,2 km i 136 metrów w górę (3,3%) — na tej trasie uchodzi za stromy. Potem trasa przez jedenaście kilometrów pnie się prawie niezauważalnie, zbierając 156 metrów przy średnim nachyleniu 1,4%.
Na 27. kilometrze trasa przechodzi dwieście metrów od Adršpachu — czeskiego skalnego miasta, jednego z najbardziej znanych labiryntów piaskowcowych w tej części Europy. Jeżeli robisz na tej pętli jeden dłuższy postój, to jest kandydat numer jeden. Sześć kilometrów w bok, po polskiej stronie, leży Krzeszów z barokowym opactwem cystersów, a pięć kilometrów od trasy — Chełmsko Śląskie z rzędem drewnianych domów tkaczy z 1707 roku, zwanych Dwunastoma Apostołami.
Dwadzieścia dziewięć kilometrów w dół (km 33–62)
Środek trasy to najdłuższy nieprzerwany odcinek opadania w całym naszym zestawieniu: 29,1 kilometra i 203 metry w dół, czyli mikroskopijne 0,7% średniego spadku. To nie jest zjazd — to długie, leniwe toczenie się w dół doliny, na którym można jechać szybko małym kosztem.
Po drodze trasa mija Sokołowsko (km 39,4) — dawny Görbersdorf, gdzie w połowie XIX wieku powstało jedno z pierwszych na świecie uzdrowisk przeciwgruźliczych — potem Mieroszów (km 41,5), czeskie Meziměstí (km 42,6) z kąpieliskiem dwieście metrów od drogi i Broumov (km 52,9) z klasztorem benedyktynów. Najniższy punkt trasy, 345 m n.p.m., wypada w okolicach 62. kilometra, koło Ścinawki, dwa kilometry od renesansowo-barokowego Zamku Sarny.
Skalne Grzyby i podjazd pod Wambierzycami (km 68–79)
Od Radkowa (km 68,5) trasa zaczyna wracać w górę. Na 75. kilometrze mija Wambierzyce, a zaraz potem wchodzi w najostrzejszy podjazd całej pętli: 4,2 km i 176 metrów w górę, średnio 4,2%, kończący się w rejonie Skalnych Grzybów na wysokości 552 metrów.
Najdłuższa rampa: Polanica – Polskie Wrota (km 90–106)
Ostatni blok jest najdłuższy i najbardziej podstępny. Od Polanicy-Zdroju trasa wznosi się przez 15,6 kilometra, zbierając 279 metrów przy średnim nachyleniu 1,8% — przez Szczytną i Duszniki-Zdrój aż do najwyższego punktu całej pętli, 663 m n.p.m., w rejonie przełęczy Polskie Wrota. To podjazd, którego prawie nie widać, a który po dziewięćdziesięciu kilometrach potrafi zaboleć bardziej niż niejedna czterokilometrowa rampa.
Potem jest już tylko siedmiokilometrowy zjazd do Kudowy-Zdroju i osiem kilometrów powrotu do Hronova.
Atrakcje przy trasie
Kilometraż liczymy wzdłuż naszego profilu, od Hronova.
Adršpach — km 27
Skalne miasto Adršpašsko-teplickich skał leży dosłownie przy trasie (nasze pomiary dają dwieście metrów). Piaskowcowe wieże, wąwozy i jeziorko w dawnym wyrobisku to jedna z najbardziej znanych atrakcji przyrodniczych czeskich Sudetów. Warto wiedzieć, że w sezonie obowiązuje tam bilet i bywa bardzo tłoczno — a rower trzeba zostawić przy wejściu.
Zalew Radków — km 68,5
Trzysta metrów od trasy, u stóp skalnych ścian Radkowa, leży Kąpielisko Zalew Radków — piaszczysta plaża i najprostszy sposób na ochłodzenie się w gorący dzień, dokładnie w połowie drugiej części pętli.
Bazylika w Wambierzycach — km 75,8
Półtora kilometra od trasy stoi barokowe sanktuarium zwane „Śląską Jerozolimą” — 4,7/5 przy 5,7 tysiąca opinii. Monumentalna fasada, barokowe wnętrze i kalwaria z dziesiątkami kaplic wokół wsi. W opiniach odwiedzających wracają dwie uwagi praktyczne: parking jest płatny, a zaplecze gastronomiczne wsi skromne.
Skalne Grzyby — km 78,9
Dwa kilometry od trasy, na szczycie najostrzejszego podjazdu, rozrzucone są piaskowcowe formy o kształcie grzybów — 4,7/5, choć przy zaledwie 0,27 tysiąca głosów. To spokojniejsza alternatywa dla obleganego Szczelińca; opinie ostrzegają, że oznakowanie szlaku bywa miejscami słabe.
Trzy uzdrowiska: Polanica, Duszniki, Kudowa (km 89–116)
Ostatnia trzecia część trasy to przejazd przez trzy kurorty ziemi kłodzkiej:
- Polanica-Zdrój (km 89,3) — Park Zdrojowy sto metrów od trasy, oceniany na 4,7/5 przy blisko 12 tysiącach opinii, z pijalnią Wielka Pieniawa i kolekcją rododendronów. Tuż obok park wodny i FunPark.
- Duszniki-Zdrój (km 102,7) — dwa kilometry w bok, z Muzeum Papiernictwa w zabytkowym młynie z XVII wieku (4,7/5 przy blisko 7 tysiącach głosów; hitem opinii są warsztaty czerpania papieru).
- Kudowa-Zdrój (km 115–116) — Park Zdrojowy sto metrów od trasy (4,7/5 przy ponad 13 tysiącach głosów) i, trzysta metrów dalej, Kaplica Czaszek w Czermnej: unikat na skalę europejską, wnętrze wyłożone tysiącami czaszek, 4,4/5 przy 5,2 tysiąca opinii. Wejście tylko z przewodnikiem.
Na 103,8 kilometra, tuż przed najwyższym punktem trasy, kilometr w bok leżą ruiny zamku Homole strzegącego niegdyś przełęczy Polskie Wrota. Opinie są tu wyważone: z warowni zostało niewiele, a widoku ze szczytu nie ma, bo zasłania go las — ale ścieżka z tablicami robi z tego przyjemny, kilkunastominutowy przystanek.

Dojazd i warianty
Pętla domyka się koło Hronova, ale nic nie stoi na przeszkodzie, by zacząć ją w dowolnym punkcie. Dla jadących z Polski najwygodniejsze bazy to:
- Kudowa-Zdrój — na 115. kilometrze naszego kilometrażu, czyli tuż przed metą. Startując stamtąd, masz najtrudniejszy blok (podjazd na Polskie Wrota) na samym końcu dnia — albo, jadąc w przeciwną stronę, na rozgrzewkę.
- Radków lub Polanica-Zdrój — dzielą pętlę mniej więcej na pół i pozwalają rozbić ją na dwa spokojne dni.
- Skrót północny — sam czeski fragment z Adršpachem, około pięćdziesiąt kilometrów, z najmniejszą sumą podejść i największą gęstością skał.
Ponieważ trasa wielokrotnie przekracza granicę, dowód osobisty jest obowiązkowy, a euro albo korony w kieszeni bardzo się przydają — po czeskiej stronie mija się kilka gospod, w których warto się zatrzymać.
Kiedy jechać
To najdłuższy sezon z całej naszej czwórki. Trasa nie wychodzi powyżej 663 metrów i prawie w całości biegnie po asfalcie, więc jest przejezdna od kwietnia do końca października, a w łagodne zimy również poza tym oknem.
Wadą lata jest tłok: Adršpach, Błędne Skały i Kudowa w lipcu i sierpniu potrafią być zatłoczone, a w weekendy dojazdowe drogi w Kotlinie Kłodzkiej robią się ruchliwe. Najlepszy kompromis to maj z kwitnącymi rododendronami w parkach zdrojowych albo wrzesień, gdy dni są jeszcze długie, a ruch wyraźnie mniejszy.

Sprzęt i taktyka
- Rower: to jedyna z naszej czwórki trasa w pełni szosowa. Asfalt, techniczność S0 — szosówka jest tu w swoim żywiole, gravel też się sprawdzi.
- Tempo: największym zagrożeniem jest tu nie stromizna, lecz dystans. Sto dwadzieścia trzy kilometry z 1496 metrami to sześć do ośmiu godzin jazdy; ruszaj wcześnie.
- Jedzenie: punktów po drodze jest dużo (Broumov, Radków, Polanica, Duszniki, Kudowa), więc nie musisz wieźć wszystkiego ze sobą. To rzadka na sudeckich trasach wygoda.
- Ostatni blok: zostaw rezerwę na piętnastokilometrowy podjazd od Polanicy na Polskie Wrota. On nie wygląda groźnie na wykresie i właśnie dlatego bywa najtrudniejszy.
Skąd bierzemy te liczby
Przebieg trasy pochodzi z OpenStreetMap i jest u nas odświeżany co miesiąc. Wysokości liczymy z modelu terenu NASA SRTM o rozdzielczości około 30 metrów, próbkując co kilkadziesiąt metrów wzdłuż przebiegu, wygładzając wynik medianą i sumując podejścia z histerezą, żeby szum modelu nie nabijał sztucznych metrów.
Przy trasie tak łagodnej jak 4020 ta ostatnia poprawka ma szczególne znaczenie: bez niej setki drobnych falowań terenu dopisałyby do sumy metry, których w rzeczywistości nikt nie wjeżdża.
Najczęściej zadawane pytania
Czy pętla 4020 nadaje się na rower szosowy?
Tak — to jedyna trasa z naszego zestawienia najbardziej „przewyższeniowych” tras rowerowych, która biegnie w całości po asfalcie i jest sklasyfikowana jako nietechniczna (S0). Szosówka sprawdzi się tu bez zastrzeżeń. Jeżeli planujesz zjazd do Adršpachu, Wambierzyc czy pod Skalne Grzyby, wygodniejszy będzie gravel z nieco szerszą oponą.
Gdzie na pętli 4020 jest najtrudniejszy fragment?
Zależy, jak liczyć. Najostrzejszy jest podjazd spod Wambierzyc w rejon Skalnych Grzybów — 4,2 km i 176 metrów w górę, średnio 4,2%. Najbardziej męczący jest jednak piętnastokilometrowy podjazd od Polanicy-Zdroju przez Duszniki na przełęcz Polskie Wrota (279 metrów przy 1,8%), bo wypada po dziewięćdziesiątym kilometrze i praktycznie nie widać go na wykresie.
Da się przejechać 4020 w jeden dzień?
Dla osoby regularnie jeżdżącej — tak, orientacyjnie sześć do ośmiu godzin w siodle plus postoje. Jeśli chcesz zwiedzić Adršpach albo Muzeum Papiernictwa, lepiej podzielić pętlę na dwa dni z noclegiem w Radkowie lub Polanicy-Zdroju, które wypadają mniej więcej w połowie dystansu.
Czy trzeba mieć dokumenty na tej trasie?
Tak, warto mieć przy sobie dowód osobisty. Pętla kilkakrotnie przekracza granicę polsko-czeską — start i meta wypadają po czeskiej stronie, koło Hronova. Granice w strefie Schengen przekracza się bez kontroli, ale dokument potwierdzający tożsamość trzeba mieć ze sobą. Przyda się też trochę koron albo karta płatnicza.
Jakie atrakcje leżą najbliżej trasy 4020?
Najbliżej, bo około dwustu metrów od drogi, wypada czeskie skalne miasto Adršpach na 27. kilometrze. Sto metrów od trasy leżą parki zdrojowe w Polanicy (km 89) i Kudowie (km 116), trzysta metrów — Kąpielisko Zalew Radków (km 68) i Kaplica Czaszek w Czermnej, a półtora kilometra — bazylika w Wambierzycach (km 76).
Zaplanuj wizytę
Park Zdrojowy w Kudowie-Zdroju
Park · Góry Stołowe
Jeden z najstarszych i najpiękniejszych parków zdrojowych w Polsce, rozłożony na ok. 13 ha u stóp Gór Stołowych. W Parku Zdrojowym w Kudowie-Zdroju czekają monumentalna pijalnia wód mineralnych, stawy, dywany kwiatowe i egzotyczne drzewa. Spacer w rytmie kurortu przez cały rok.