Szlak Liczyrzepy — 1726 metrów podjazdów od Śnieżnika po Góry Stołowe
Dziewięćdziesiąt kilometrów, 1726 metrów podjazdów i przekrój przez pół ziemi kłodzkiej: Jaskinia Niedźwiedzia, schronisko pod Śnieżnikiem na 1125 metrach, Wodospad Wilczki, Muzeum Papiernictwa w Dusznikach i finisz w Karłowie pod Szczelińcem. Rozkładamy trasę na cztery podjazdy i pokazujemy, co mija się po drodze.
Jeśli ktoś chciałby jedną trasą rowerową streścić ziemię kłodzką, trudno o lepszy wybór niż Szlak Liczyrzepy. Na dziewięćdziesięciu kilometrach ta trasa zabiera cię pod sam wierzchołek Śnieżnika, spuszcza do Międzygórza obok wodospadu, przeprowadza przez Międzylesie, Góry Bystrzyckie i Zieleniec, ociera się o Duszniki-Zdrój i Szczytną, a kończy w Karłowie, u stóp Szczelińca Wielkiego.
Cena tej kolekcji jest uczciwa i wynosi 1726 metrów w górę — druga najwyższa suma podejść wśród sudeckich tras rowerowych, dla których policzyliśmy profil wysokościowy.
Trasa w liczbach
- Długość: 92,7 km według przebiegu z OpenStreetMap (nasz profil liczony jest wzdłuż zszytej linii o długości 90,6 km).
- Suma podejść: 1726 m. Suma zjazdów: 1542 m.
- Wysokości: od 436 do 1125 m n.p.m.
- Charakter: odcinek liniowy ze Starej Morawy do Karłowa, nawierzchnia mieszana — asfalt i drogi szutrowe.
- Oznakowanie: zielony, szlak krajowy z oznaczeniem ER-2. Trasa kilkakrotnie przecina granicę polsko-czeską.
Interaktywny wykres wysokości, mapa i plik GPX czekają na karcie trasy: Szlak Liczyrzepy.

Profil: jeden wielki podjazd i trzy mniejsze
Struktura tej trasy jest wyjątkowo czytelna — i brutalna w swojej pierwszej części.
Podjazd pod Śnieżnik (km 0,8–9,1)
Nie ma rozgrzewki. Niecały kilometr po starcie zaczyna się najtrudniejszy odcinek całej trasy: 8,4 kilometra i 551 metrów w górę, średnio 6,6%, z 574 do 1125 m n.p.m. Kończy się przy schronisku na Śnieżniku — najwyższym punkcie wyprawy i, jak pokazuje profil, punkcie, którego nic później nie przebije.
To dobra i zła wiadomość jednocześnie. Dobra, bo najcięższe masz z głowy w pierwszej godzinie. Zła, bo wjeżdżasz w to na zimnych nogach.
Długi zjazd do Międzygórza (km 9,1–22,1)
Po schronisku trasa opada przez blisko trzynaście kilometrów, tracąc 601 metrów przy średnim nachyleniu 4,6%. To najdłuższy nieprzerwany zjazd trasy, prowadzący w rejon Międzygórza — i moment, w którym warto mieć sprawne hamulce.
Międzylesie i Góry Bystrzyckie (km 33,5–72,3)
Środkowa część to najpierw krótszy, ale wyraźny podjazd spod Międzylesia: 3,8 km i 220 metrów w górę przy 5,8%. Potem trasa przez długi czas faluje. Odcinek od 58. do 72. kilometra to formalnie podjazd — 151 metrów w górę na 13,7 kilometra, czyli symboliczne 1,1% — który w rzeczywistości jest serią krótkich zrywów i zjazdów przez Góry Bystrzyckie w stronę Zieleńca, kulminując na wysokości 815 metrów.
Finisz do Karłowa (km 79,9–90,6)
Ostatnie dziesięć kilometrów to 292 metry w górę przy średnim nachyleniu 2,7%, ze Szczytnej (462 m) do Karłowa (754 m n.p.m.). Nie jest to podjazd trudny, ale wypada na osiemdziesiątym kilometrze i po nim nie ma już zjazdu w nagrodę — meta wypada na górze.
Kilometr po kilometrze: co mijasz
Ta trasa ma niezwykłą gęstość atrakcji. Poniżej te z naszego katalogu, licząc kilometraż wzdłuż profilu od strony Starej Morawy.
Kletno i podziemia (km 3–7)
Zaraz na początku podjazdu, sześćset metrów od trasy, mija się Kopalnię Uranu w Kletnie — podziemną trasę turystyczną z kolorowymi naciekami i ekspozycją geologiczną, ocenianą w Google na 4,8/5 przy 6,4 tysiąca głosów. Zwiedzanie z przewodnikiem trwa 30–40 minut.
Cztery kilometry dalej, praktycznie przy samej trasie, jest Jaskinia Niedźwiedzia — najpiękniejsza jaskinia w Polsce, 4,7/5 przy 8,3 tysiąca opinii. Uwaga praktyczna, która wraca w opiniach odwiedzających: liczba wejść jest ściśle limitowana, więc bilety trzeba rezerwować z wyprzedzeniem. Wpadnięcie tam z marszu, w kasku i getrach, raczej się nie uda.
Schronisko na Śnieżniku (km 9,1)
Kulminacja trasy — 1125 m n.p.m. według naszego profilu. Sam wierzchołek Śnieżnika (1425 m) leży ponad kilometr w bok i wyżej; wchodzi się na niego pieszo. Od 2022 roku stoi na nim nowa wieża widokowa z panoramą trzech krajów, a szczyt zbiera 4,8/5 w Google. Jeśli masz w planie zostawić rower i wejść na górę, to jedyne takie miejsce na trasie.
Międzygórze: wodospad i Ogród Bajek (km 18–19)
Trzysta metrów od trasy huczy Wodospad Wilczki — 4,8/5 przy ponad 12 tysiącach opinii, wstęp do rezerwatu darmowy, parking blisko. Odwiedzający opisują skalny wąwóz jako „górski i tajemniczy” i radzą zejść schodami aż do potoku.
Siedemset metrów dalej jest Ogród Bajek — stuletni leśny zakątek z drewnianymi figurkami z bajek. Ocena 4,1/5 przy 2,2 tysiąca głosów jest niższa i warto wiedzieć dlaczego: obniżają ją ci, którzy spodziewali się parku rozrywki. Kto przyjdzie po klimat, zwykle wychodzi zachwycony.
Półtora kilometra od trasy, na 19. kilometrze, wznosi się Sanktuarium Maria Śnieżna na Górze Iglicznej — późnobarokowy kościół pielgrzymkowy tuż pod szczytem, na 845 metrach.
Zamek w Międzylesiu (km 33,5)
Trzysta metrów od trasy, dokładnie u podnóża drugiego podjazdu, stoi zespół zamkowo-pałacowy z gotycką Czarną Wieżą i barokowymi skrzydłami. W Google 4,3/5 przy 2,7 tysiąca głosów — a hitem opinii jest nocne zwiedzanie z przewodnikiem w blasku świec, opisywane jako „magiczne”. Obiekt łączy części odrestaurowane z surowymi, co jednych ujmuje, a innych rozczarowuje.
Zieleniec i torfowisko (km 68,5)
Na najwyższym punkcie środkowej części trasy, dwa kilometry w bok, leży rezerwat Torfowisko pod Zieleńcem — drewniana kładka przez torfowisko wysokie z kosodrzewiną, 4,7/5 przy 1,4 tysiąca głosów. Odwiedzający chwalą ciszę i „subarktyczny” klimat miejsca. Spacer jest łatwy i krótki, więc mieści się nawet w napiętym harmonogramie dnia na rowerze.
Duszniki-Zdrój (km 74–77)
Trasa mija uzdrowisko w odległości około trzech kilometrów. Warto zjechać choćby dla Muzeum Papiernictwa — zabytkowego młyna papierniczego z XVII wieku, jedynego takiego muzeum w Polsce, ocenianego na 4,7/5 przy blisko 7 tysiącach głosów. Hitem, według opinii, są warsztaty czerpania papieru.
Ostatni podjazd i finisz w Karłowie (km 79,9–90,6)
Ostatnia klamra zaczyna się w Szczytnej i przez dziesięć kilometrów wznosi się w stronę Gór Stołowych. Mniej więcej w jej połowie, na 86. kilometrze, cztery kilometry w bok leży bazylika w Wambierzycach zwana „Śląską Jerozolimą” — 4,7/5 przy 5,7 tysiąca głosów, z kalwarią o dziesiątkach kaplic wokół. To zjazd w dolinę i podjazd z powrotem, więc raczej cel osobnej wycieczki niż przystanek w trakcie.
Meta wypada w Karłowie, a wraz z nią najgęstsze skupisko atrakcji na całej trasie: sześćset metrów dalej zaczyna się wejście na Szczeliniec Wielki (4,9/5 przy ponad 7 tysiącach opinii — jedna z najlepiej ocenianych atrakcji Sudetów), dwa kilometry dalej są Błędne Skały (4,8/5, ponad 10 tysięcy opinii), a na 86. kilometrze, półtora kilometra w bok, mija się Skalne Grzyby — spokojniejszą alternatywę dla obleganego Szczelińca.

Dojazd, start i powrót
To trasa liniowa, więc powrót trzeba zaplanować. Najprostsze warianty:
- Dwa auta — jedno zostawione w Karłowie, drugie w Starej Morawie albo Kletnie. Rozwiązanie najwygodniejsze przy jeździe w większej grupie.
- Start od Karłowa — pod prąd naszego kilometrażu. Wtedy najtrudniejszy podjazd pod Śnieżnik zamienia się w długi zjazd, a suma podejść rozkłada się równiej. To wariant dla tych, którzy wolą skończyć dzień w dole niż na górze.
- Podział na dwa dni — z noclegiem w Międzylesiu albo Dusznikach-Zdroju. Ta trasa naprawdę zyskuje, gdy zostawi się czas na jaskinię, wodospad i muzeum.
- Sam fragment śnieżnicki — Kletno, Jaskinia Niedźwiedzia, schronisko, zjazd do Międzygórza. Około dwudziestu kilometrów, ale za to z najostrzejszym podjazdem i najlepszymi atrakcjami trasy.
Z karty trasy pobierzesz plik GPX z zapisanymi wysokościami — po wgraniu do nawigacji zobaczysz profil podjazdu jeszcze zanim się w niego wjedzie.
Kiedy jechać
Sezon to od maja do października, przy czym górna część trasy leży wysoko: schronisko na Śnieżniku jest na 1125 metrach, a wiosna dociera tam z opóźnieniem. Wczesnym majem można trafić na resztki śniegu i rozmiękłe szutry.
Najprzyjemniej jest we wrześniu: w Kotlinie Kłodzkiej to zwykle najbardziej stabilna pogodowo część sezonu, dni są jeszcze długie, a atrakcje — Jaskinia Niedźwiedzia, Szczeliniec, Błędne Skały — przestają być oblegane. W opiniach odwiedzających wraca zresztą jedna rada powtarzana przy wszystkich trzech: omijać letnie weekendy.

Sprzęt i taktyka
- Rower: nawierzchnia jest mieszana — asfalt i drogi szutrowe. Gravel to naturalny wybór; szosa z wąskimi oponami będzie na szutrach męczyć.
- Przełożenia: podjazd pod Śnieżnik to 6,6% średnio przez ponad osiem kilometrów. Bez lekkiego biegu z tyłu ten odcinek zamieni się w spacer z rowerem.
- Hamulce: zjazd ze schroniska ma trzynaście kilometrów i sześćset metrów w dół. Sprawdź klocki przed wyjazdem.
- Woda i jedzenie: na podjeździe zaopatrzenia praktycznie nie ma. Naturalne punkty to schronisko na Śnieżniku, Międzygórze, Międzylesie i Duszniki.
- Rezerwacje: jeśli chcesz wejść do Jaskini Niedźwiedziej, kup bilet zawczasu. To pojedyncza decyzja, która potrafi uratować albo popsuć cały dzień.
Skąd bierzemy te liczby
Przebieg trasy pochodzi z OpenStreetMap i jest u nas odświeżany co miesiąc. Wysokości liczymy z modelu terenu NASA SRTM o rozdzielczości około 30 metrów, próbkując co kilkadziesiąt metrów wzdłuż przebiegu, wygładzając wynik medianą i sumując podejścia z histerezą — inaczej sam szum modelu potrafiłby podwoić liczbę metrów.
To rzetelny szacunek, nie pomiar geodezyjny. Twój licznik pokaże trochę inną liczbę — i to normalne.
Najczęściej zadawane pytania
Ile trwa przejechanie Szlaku Liczyrzepy?
Sam przejazd 92 kilometrów z 1726 metrami podjazdów to orientacyjnie sześć do ośmiu godzin w siodle, zależnie od formy i nawierzchni. Z postojami i zwiedzaniem — a przy tej trasie byłoby szkoda z niego rezygnować — realnie wychodzi pełny, długi dzień albo wygodne dwa dni z noclegiem w Międzylesiu lub Dusznikach-Zdroju.
Gdzie jest najtrudniejszy podjazd na trasie?
Na samym początku, jadąc od Starej Morawy: podjazd pod schronisko na Śnieżniku ma 8,4 kilometra i 551 metrów przewyższenia przy średnim nachyleniu 6,6%, prowadząc z 574 do 1125 m n.p.m. To zarazem najwyższy punkt całej trasy. Jadąc w przeciwną stronę, od Karłowa, ten sam odcinek jest długim zjazdem.
Czy da się wjechać rowerem na sam szczyt Śnieżnika?
Nie — trasa dochodzi do schroniska na wysokości około 1125 m n.p.m., a sam wierzchołek Śnieżnika (1425 m) leży ponad kilometr dalej i wyżej. Wchodzi się na niego pieszo. Od 2022 roku stoi tam nowa wieża widokowa z panoramą obejmującą trzy kraje, więc przy dobrej pogodzie warto zostawić rower i podejść.
Jakie atrakcje można zwiedzić przy trasie w jeden dzień?
Realistycznie dwie, najwyżej trzy, bo każda kosztuje od pół godziny do półtorej. Najlepiej ocenianym zestawem po drodze są Jaskinia Niedźwiedzia (4,7/5) i Kopalnia Uranu w Kletnie (4,8/5) na początku trasy, Wodospad Wilczki (4,8/5) na 18. kilometrze i Muzeum Papiernictwa w Dusznikach (4,7/5) na 77. kilometrze. Do jaskini bilety trzeba rezerwować wcześniej.
Czy trasa nadaje się na rower szosowy?
Raczej nie. W naszej bazie jest opisana jako trasa o nawierzchni mieszanej — asfalt przeplata się z drogami szutrowymi, zwłaszcza w części śnieżnickiej i bystrzyckiej. Najlepiej sprawdzi się gravel albo trekking na szerszych oponach; szosa z oponami 25 mm będzie na szutrze niewygodna i mniej bezpieczna na długim zjeździe spod schroniska.
Zaplanuj wizytę
Szczyt · Masyw Śnieżnika
Śnieżnik (1425 m n.p.m.) to najwyższy szczyt Masywu Śnieżnika i polskiej części Sudetów Wschodnich, leżący na granicy z Czechami. Rozległą kopułę ponad górną granicą lasu wieńczy nowa wieża widokowa z panoramą od Karkonoszy po Jeseniki. Klasyk Korony Gór Polski.
- Szlak
- 5,8km
- Dojście
- ok. 2:40h
- Przewyższenie
- +712m
- Trudność
- trudny